Julian stapte langs me naar binnen alsof hij zich bewust was van elke centimeter ruimte tussen ons. Niet omdat hij aarzelde.Meer omdat hij wist dat haast hier alles kapot zou maken. De deur viel achter hem dicht met hetzelfde zachte klikje als eerder. De kamer voelde ineens kleiner, alsof de muren een fractie dichterbij waren … Lees verder

De kamer rook naar hotel.Niet naar schoonmaakmiddel of parfum, maar naar dat typische mengsel van tapijt, hout, airconditioning en iets warms dat al jaren in de muren leek te zitten. Alsof hier al duizenden nachten waren doorgebracht en ze allemaal een klein spoor hadden achtergelaten. Ik zette mijn tas op de stoel bij het raam … Lees verder

De bartender zette zijn drankje neer zonder iets te vragen, alsof hij de scène niet wilde verstoren. Het glas kwam tot stilstand met een zachte tik, en daarmee leek ook het gesprek een fractie te kantelen: van luchtig naar… scherper. Niet zwaar. Eerder alsof iemand het licht een beetje had gedimd en ineens zag je … Lees verder

De hotelbar had precies het soort licht waar je je net iets mooier in voelt dan je eigenlijk van plan was. Warm, zacht, een tikje goud, alsof iemand met opzet de randen van de avond had afgerond. Achter de bar klonk het rustige ritme van glas op glas, een kurk die ergens werd getrokken, een … Lees verder